Агар барои ҳар як айб хурӯси калони худро бароварда, ба канизаш тела диҳад, ман ҳайронам, ки ба вай чӣ қадар пул медиҳад? Ё дар ин гуна рӯзҳо, биёед рӯзҳои санҷишӣ бигӯем, маош ҷудо аст? Бо вуҷуди ин, кй ба чунин зебоӣ муқобилат мекунад, ки на танҳо дар тозакунӣ, балки дар хобгоҳ низ мутахассиси бузурге шудааст. Бо чунин истеъдодҳо вай дар дигар минтақа кор меёфт - силоҳ аз дасташон!
Танҳо чашмони брюнетка синну солашро мебахшад - кас таҷрибаи зиёд эҳсос мекунад ва ҷисм ҷавон аст, ҳатто бо синаи рост истодааш намегӯӣ, ки ӯ чунин писари калонсол дорад. Тамошои модари фирефтаи ӯ бештар ҷолибтар буд. Ҳаракатҳо, ишораҳо бо баданаш - дар ин ҳолат вай ба ҳар касе, ки солҳо ҷавонтар буд, оғоз хоҳад кард. Ва ҳатто бештар аз он дар худи ҷинс, вай барои ҳар каси дигар мувофиқ буд. Ақл, гарм, гарм. Дар як калима — баркамол.
Хараша